Karty telefoniczne

[21 marca 2007]

Kolekcja japońskich widoków

Mówi się, no rx że fotografia kłamie. Że jest tylko wycinkiem rzeczywistości. Że fotograf zamyka w kadrze najbardziej intrygujące, cure przyciągające wzrok elementy otaczającego go świata, a odbiorca widzi tylko to, co ten chciał mu pokazać. Czyż nie tak wyglądają pocztówki? Gdyby świat składał się z samych pocztówkowych widoków, żylibyśmy w raju. A nie żyjemy.

Karty telefoniczne to takie małe widokówki. Poza swoją oczywistą funkcją użytkową mają jeszcze wolną powierzchnię, na której można przekazać użytkownikowi informacje. Dlaczego by więc na przykład nie umilić nabywcy aktu dzwonienia jakimś pięknym widoczkiem? „Instytucja” pięknych widoków jest w Japonii znana od zarania dziejów. Mistrz haiku Matsuo Bash? w XVII wieku wybrał się w długą podróż, by kontemplować piękno Zatoki Matsushima (Zatoka Sosnowych Wysp), opiewane już w najstarszej antologii poezji japońskiej, „Many?sh?” (Dziesięć Tysięcy Liści). Najsłynniejsi na świecie mistrzowie japońskiego drzeworytu pozostawili po sobie zbiory krajobrazów: „Trzydzieści sześć widoków Góry Fuji” (Hokusai) i „Pięćdziesiąt trzy stacje T?kaid?” (Hiroshige). W Japonii istnieje nawet tytuł „meish?”, czyli „sławny widok” nadawany przez państwo wyjątkowo urokliwym miejscom, z czego najsławniejsze są Trzy Piękne Widoki Japonii: Zatoka Matsushima, Amanohashidate i Miyajima. W T?ky? wyznaczono specjalne punkty, z których dobrze widać górę Fuji. To tylko niektóre z przykładów szczególnego stosunku Japończyków do malowniczych zakątków.

Poniższa kolekcja kart telefonicznych to właśnie piękna, pocztówkowa Japonia. Nikt zapewne nie wierzy, że ten kraj to wyłącznie łąki i drzewa obsypane kwieciem, lasy i parki mieniące się rubinem i złotem jesieni, Fujisan widoczna przez cały rok na tle czystego błękitu nieba, czy miasta rozświetlone kolorowo jak świąteczne choinki. Jednak to właśnie soczyste barwy i wyważone kompozycje są przyjemne dla oka, a Japończycy to przecież esteci. Warto zauważyć fakt, że karty telefoniczne to produkt codziennego użytku, a nie pamiątki dla turystów, co świadczy o tym, że poniższe widoki to nie Japonia, jaką jej mieszkańcy chcą pokazać, zareklamować obcokrajowcom, ale jaką sami chcą ją widzieć.

1

Karty japońskie, podobnie jak te polskie, często wydawane są w seriach. Święta Góra Fuji wygląda świetnie w każdym otoczeniu. Tutaj Hakone no Fuji – Fuji z zatoki w Hakone

 

A

Fuji z rzepakiem na tle bezchmurnego nieba.

 

B

Fuji, pole i drzewo.

 

C

Fuji odbijająca się w Jeziorze Kawaguchi. Na brzegu widoczne miasteczko turystyczne Fujikawaguchiko oferujące gościom, poza gorącymi źródłami, wiele restauracji, kilka galerii oraz oczywiście urokliwe zakątki stworzone przez naturę.

D

Piękny widok z górą Fuji w tle, zachęcający użytkownika do przybycia w to miejsce, najlepiej korzystając z usług reklamującego się w rogu biura turystycznego Jaltour, należącego do Japan Air Llines (JAL), największych linii lotniczych w Japonii.

3

Shiro Ito no Taki to Fujisan –  Białe Nici Wodospadów i Góra Fuji

2

Kolejna seria: Shintoshin Shinjuku – Nowe centrum Tokio – Shinjuku.
Piękna panorama Shinjuku oblanego światłem zachodzącego słońca. Jedna z bardziej znanych dzielnic Tokio powstała w okresie Edo i szybko przekształciła się w jedną z największych osad wchodzących w skład metropolii. Dziś dworzec w Shinjuku uważany jest za najbardziej ruchliwy na świecie, a wokół niego powyrastały centra handlowe zajmujące przestrzenie powyżej jak i poniżej poziomu gruntu. W Shinjuku znajduje się również Ogród Cesarski Shinjuku, częste miejsce podziwiania kwitnących wiśni. Ogród podzielony został na trzy części: japońską, angielską i francuską.

F

Shintoshin Shinjuku – Nowe centrum Tokio – Shinjuku.
Park Shinjuku z centrum pełnym wieżowców w tle.

G

Shintoshin Shinjuku – Nowe centrum Tokio – Shinjuku.
Wyrastające wśród niskich zabudowań drapacze chmur.

4

Most Eitai (Eitaibashi) w Tokio ma szczególne znaczenie historyczne, gdyż po raz pierwszy zawisł nad rzeką Sumida już w okresie Edo (1698), by na początku XIX w. runąć do niej wraz z tłumem zgromadzonych na nim ludzi, co zostało upamiętnione haiku autorstwa poety Oota Nanbo. Po raz kolejny stał się ważny w historii, kiedy już w okresie Meiji (1897) odbudowano go jako pierwszy w Japonii most stalowy. Od tego czasu, remontowany regularnie, nie zawalił się do dziś.

H

Reinb? Burijji – Rainbow Bridge
Rainbow Bridge w Tokio, którego budowa została zakończona w 1993 roku. Posiada trzy linie transportowe oraz przejście dla pieszych (otwarte jednak tylko w godzinach od 9 do 21 latem i od 10 do 18 zimą) z widokiem na Tokio Tower, Zatokę Tokijską oraz, przy dobrej widoczności, Górę Fuji.

 

8

Rainbow Bridge – Na moście zainstalowane są trzy kolory świateł; czerwony, zielony i biały, które świecą w nocy wykorzystując energię słoneczną nagromadzoną w ciągu dnia. Ze względu na wywoływany przez nie nastrój, most wykorzystuje się często do kręcenia romantycznych scen w japońskich dorama?ch, czyli telenowelach. ^_-

i

T?ky? Taw? – Tokio Tower
Jeden z bardziej rozpoznawalnych elementów architektury współczesnego Tokio, czyli wzorowana na francuskiej wieży Eiffla Tokio Tower. Ma wysokości 333 metrów, czyli nieco więcej od paryskiej siostry. Zbudowana została w 1958 roku, z myślą o upamiętnieniu ówczesnej siły ekonomicznej Japonii.

 

J

Oryginalne ujęcie Tokio Tower w modnej i snobistycznej  dzielnicy Roppongi.

5

Sens?ji, bardziej znana jako Asakusa-Kannon-sama, świątynia buddyjska w Tokio. Według legendy, w 628 roku bracia Hinokuma Hamanami i Hinokuma Takenari wyłowiwszy z rzeki Sumidy mały posążek Kannon, wystawili mu kapliczkę, wokół której po latach zaczęły powstawać pawilonu świątynne. Rozkwitła w okresie Edo dzięki poparciu rodu Tokugawa i stała się miejscem masowych pielgrzymek z całego kraju. Brama Pioruna (Kaminarimon) wzniesiona została w 1635 roku. 17 i 18 maja obchodzi się tam festiwal Sanja-matsuri, który przyciąga dziesiątki tysięcy uczestników. Na tle jej cynobrowych ścian Hir? Kikai wykonał zdjęcia odwiedzających ją Japończyków.

6

T?ky? Eki – Dworzec Tokijski
Dawny gmach Dworca Tokijskiego widziany od strony dzielnicy Marenouchi.

10

Sakura no Hirosaki j? – Zamek Hirosaki wśród kwitnących wiśni
Zamek Hirosaki, zbudowany został w XVII wieku w prefekturze Aomori, w mieście Hirosaki. Trzykondygnacyjny budynek, mosty oraz bramy w większości pozostały autentyczne. Otaczający go park jest jednym z najsłynniejszych parków Japonii, w których można podziwiać kwitnienie wiśni. Odbywający się tam Festiwal Kwitnących Wiśni (Sakura matsuri) gromadzi co roku ok. miliona uczestników pośród 2600 kwitnących drzew.

K

?sakaj? & Tsuintaw? – Zamek Osaka i Twin Tower
W starożytności Osaka nazywała się Naniwa. Nazwa ta pojawia się we wczesnych dokumentach historycznych. W roku 1496 buddyjska sekta J?do Shinsh? (Nowa Szkoła Czystej Ziemi) założyła w Ishiyamie (dzisiaj część Osaki) swoją mocno ufortyfikowaną siedzibę, świątynię Ishiyama Honganji. Jednak po jej oblężeniu i zdobyciu wyburzono mury świątyni, a na jej miejsce Toyotomi Hideyoshi postawił nową, własną budowlę zwaną Zamkiem Osaka. Od średniowiecza do epoki Meiji Osaka była drugim największym, ekonomicznie najważniejszym miastem Japonii.

11

Sekai bunka isan – Himejij? – Światowe dziedzictwo kulturowe – Zamek Himeji
Wybudowany w prefekturze Hy?go, Zamek Himeji został wpisany na listę zabytków kultury UNESCO, jest Japońskim Skarbem Narodowym oraz jednym z tzw. Trzech Wielkich Zamków Japonii (obok Zamku Kumamoto i Zamku Matsumoto). Jest najczęściej zwiedzanym zamkiem w Japonii. Popularnie zwany Białą Czaplą, ze względu na śnieżnobiały kolor murów. Mimo licznych bombardowań, forteca nie ucierpiała podczas II wojny światowej i udało się zachować jego pierwotną postać. Zamek nigdy nie był oblegany, jednak jego liczne obwarowania, fosy mury i baszty sprawiają wrażenie, że mimo wszystko był on nie do zdobycia.

12

Harumoeyuru Nagoyaj? – Zamek Nagoya wśród wiosennych pączków
Zamek w Nagoya zbudowanym został w 1612 roku. Jego część spłonęła podczas II wojny światowej, lecz już w 1959 roku odbudowano go w pierwotnym kształcie.

X

Okayama K?rakuen – Ogród K?raku w Okayamie
Ogród jest największą atrakcją Okayamy i jednym z trzech tzw. Wielkich Ogrodów Japonii (obok Kenrokuen w Kanazawa i Kairakuen w Mito). Założony został w 1686 r. przez Ikedę Tsunamasę, ówczesnego pana na zamku Okayama. Park leży na wyspie Asahi po przeciwnej stronie zamku. W ogrodzie rosną ryż i pszenica, ale uprawia się tu również herbatę. Między polami, wzdłuż ścieżek stoją pawilony do ceremonii herbaty.

15

Hiroshima no kagayaki – Blask Hiroshimy.
Nastrojowo oświetlone centrum miasta oraz Zamek Hiroshima, zwany też Zamkiem Karpia (Rij?). Został zbudowany w 1590 roku w delcie rzeki Otagawa. Zmieciony z powierzchni ziemi podczas ataku atomowego 6 sierpnia 1945, został odbudowany w pierwotnym kształcie w roku 1958.

 

16

Rekishi to R?ma, Hiroshimaj? – Historia i romantyzm, zamek w Hiroshimie
Dla odmiany karta do metra na przejazdy warte 3000 jenów, na okaziciela, z zamkiem Hiroshima.

17

Kokuh?, Matsumotoj? – Skarb Narodowy, Zamek Matsumoto
Jeden z tzw. Trzech Wielkich Zamków Japonii został wzniesiony około roku 1590. Na sześciopiętrowej budowli, ozdobionej trzema wieżyczkami, zwracają uwagę liczne tarasy widokowe, a we wnętrzach zamku można obejrzeć ciekawe wystawy historyczne.

18

D?wa no sato Takinoue – Baśniowa kraina Takinoue
Miasteczko Takinoue na Hokkaido słynne jest z parku narodowego, w którym rośnie shibazakura, dosłownie „sakura jak trawnik”, co trafnie oddaje jej wygląd. Między majem a czerwcem, w czasie kwitnienia tej rośliny, odbywa się tam festiwal shibazakury (Shibazakura Matsuri).

19

Izura Kaigan to Rokkakud? – Sześciokątny Pawilon na Wybrzeżu Izura
Wybrzeże Izura w prefekturze Ibaraki zawdzięcza swą nazwę pięciu spokojnym zatoczkom, z których się składa. Należy do Rankingu 100 Plaż Japonii, zapewne z powodu swej malowniczości, ale też dlatego, że występuje na nim rzadki, ginący gatunek Sosny Thunberga, wymagający bardzo czystego środowiska.

20

Okushinano s?shun – Wczesna wiosna w głębi Shinano (Nagano)
Prefektura Nagano to zbiór pięknych naturalnych krajobrazów. Swój urok zawdzięcza głównie górom o fantastycznych kolorach o każdej porze roku. Wokół najpopularniejszego szczytu, Iizuna, skupia się resort o tej samej nazwie, oblegany przez turystów zarówno latem, jak i zimą.

21

Nikk? ry?t? no taki – Wodospad Smoczej Głowy w Nikk?
Ta wodna kaskada, choć piękna, nie jest największą atrakcją miasteczka Nikko w prefekturze Tochigi. Tłumy turystów przybywają tam bowiem, by zwiedzić Nikk? T?sh?-g? – chram shinto z grobem shoguna Tokugawy Ieyasu, zbudowany z wielkim rozmachem w celu podkreślenia potęgi shogunów okresu Edo. Z względu na swoje rozmiary i przepych w zdobieniach, nazywany jest japońskim barokiem. Widnieje na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

22

Rai no hana to sanza (Hiruzen K?gen) – Kwiaty rzepaku i trzy wzgórza (Wyżyna Hiruzen)
Wyżyna Hiruzen w prefekturze Okayama powstała 60 tyś. lat temu podczas wypiętrzania się trzech wzgórz. Obecnie jest jednym z popularnych japońskich regionów wypoczynkowych.

23

Kokutei k?en Echizen Kaigan, Koch?mon – Park Narodowy Wybrzeża Echizen, Koch?mon
Kochomon w Parku Narodowym Echizen (pref. Fukui) to tunel wytworzony całkowicie naturalnie, przez erozję spowodowaną wiatrem i uderzeniami fal. Przejeżdżając pod nim drogą krajową nr 305, można zatrzymać się, by podziwiać piękny krajobraz i wstąpić do pobliskiego ogrodu żonkili.

24

Aso no daifunka – wielka erupcja wulkany Aso
Aso jest największym aktywnym wulkanem w Japonii i jednym z największych na świecie. Znajduje się w prefekturze Kumamoto na wyspie Kyushu . Ma wysokości 1592 m n.p.m.

25

Ikaru Sakurajima – Gniewna Sakurajima (Wyspa Wiśniowa)
Wyspa ta jest jednocześnie aktywnym wulkanem w prefekturze Kagoshima, o wysokości 1117 m n.p.m. Miłośnicy literatury japońskiej kojarzą zapewne Wiśniową Wyspę ze zbioru opowiadań „Tydzień świętego mozołu.”

26

?raka Kirishima?- Spokojne Kirishima
Kirisima to wspólna nazwa dla grupy wulkanów na granicy prefektur Kagoshima i Miyazaki. Najwyższy z nich to 1700-metrowy Karakunidake z kraterem głębokim na 300 metrów. Ich aktywność sejsmiczna jest niewielka. Ostatnią aktywność zanotowano w 1991 roku, kiedy to Shinmoedake (1421 m) wypluł z siebie niewielką ilość pyłu wulkanicznego.

27

Kitayama sugi, Kyoto – Cedr japoński w Kitayama, Kyoto
Cedr z Kitayama jest uważany za szlachetny surowiec, gdyż wypolerowanych pali z tych właśnie upraw używano już w okresie Muromachi (XIV-XVI w.) do budowy pawilonów herbacianych.

Dziękujemy Panu Bogusławowi Stelcerowi za udostępnienie kolekcji

opracowanie: Agnieszka Podpinka i Marta Newelska