Japoński system edukacji

[5 kwietnia 2006]

    System oświaty w Japonii sięga do czasów Edo, kiedy to powstawały tzw. terakoya – szkółki przy świątyniach buddyjskich. Uczono w nich m.in. pisma i podstaw japońskiej arytmetyki. Natomiast obecny system oświaty zaczął przyjmować swoje pierwsze kształty w epoce Meiji. Japonia, po otwarciu się na świat przyjmowała wiele wzorców zachodnich. „W 1872r. został wprowadzony nowy, ogólnokrajowy system oświaty. Powstały wówczas państwowe szkoły podstawowe i średnie. W 1886r. wprowadzono w Japonii obowiązek nauki szkolnej przez 3 lub 4-y lata a w 1900r. – powszechne, obowiązkowe i bezpłatne nauczanie, przedłużone w 1908r. do 6-u lat. Po drugiej wojnie światowej wszystkie dzieci w wieku od 6-u do 15 lat objęte są obowiązkiem szkolnym przez okres 9-u lat.” (cytat za stroną: www.japonia.org.pl)

Na obecny kształt systemu edukacji miały wpływ dwie reformy z lat 1992 i 2002. Pierwsza, zaplanowana w 1989 roku, wprowadzona została w życie na przestrzeni lat 1992 (dla podstawówek) i 1993 (dla gimnazjów). Główne założenia tej reformy, to:

  • Cały system edukacji, na wszystkich poziomach i dla wszystkich przedmiotów, powinien wychowywać uczniów na ludzi o bogatym wnętrzu, dzielnie kroczących przez życie.

  • Mieć na uwadze pielęgnowanie kreatywności i kształcenie umiejętności odpowiadających aktualnym przemianom społecznym.

  • Przez cały czas trwania nauki należy kształcić w uczniach zarówno podstawową wiedzę na temat ich własnej narodowości, a także wspierać indywidualne inicjatywy uczniów.

  • Kształtować w uczniach pojęcie i szacunek dla własnej tradycji i kultury, mając jednocześnie na względzie zapoznanie młodych ludzi z kulturą i historią całego świata, by mogli godnie reprezentować swój kraj na arenie międzynarodowej.

  • Druga reforma zaplanowana została w roku 1998, a wprowadzona w życie w 2002 roku. Jej główne założenia to:

  • Wytworzyć w uczniu poczucie bycia Japończykiem i jednocześnie obywatelem świata, wykształcenie bogatego zmysłu humanitaryzmu i świadomości społecznej.

  • Wykształcić w uczniach umiejętność samokształcenia i samodzielnego myślenia.

  • Dążyć do stworzenia systemu edukacji dającego uczniom odpowiednią dozę samodzielności i czasu wolnego.

  • Dążyć do tego, by każda szkoła była wyjątkowa i niepowtarzalna.

15Lekcja

14
Przerwa na drugie śniadanie

13Po drugim śniadaniu sprzątamy klasę

12
Pierwszaki rwą się przed obiektyw

11
Great Teacher… Tori ^_-

Tekst i zdjęcia: Michał „Tori” Ptaszyński

 

Materiały i bibliografia:
Japońskie materiały pomocnicze z zajęć „Japońska kultura i system społeczny i oświatowy” (Nihon Bunka to Shakai-kyōiku Seidō) 2004-2005, Hokkaidō University;
Artykuł o japońskim systemie oświaty ze strony internetowej www.japonia.org.pl:
(http://www.japonia.org.pl/?q=node/75)